Het hotel (voor het 1st een Motel 6) heeft geen ontbijt en ook op loopafstand is niets te vinden, we stappen dus, na het uitchecken, maar in de auto en dan zien we wel wat we tegenkomen. In Bend zelf is dat helemaal niets meer, dus stoppen we bij de eerste de beste benzinepomp/Subway op de 97-S. We nemen allebei een sandwich met omelet, waar Benny dan nog bacon en kaas aan toevoegd. Als we de Subway meneer er van overtuigd hebben dat we er verder écht niets ophoeven, geen vlees, geen groentjes, geen saus, krijgen we de 2 sandwiches mee voor de prijs van 1. Das aardig. Met slappe USA koffie gaan de broodjes naar binnen.

We proberen rustig aan te doen, want het is maar 2 uurtjes rijden en we hebben nog de hele dag voor ons.

We stoppen een paar x op een ‘peukiepafplaats’,,,

…en om de ingang van het park te fotograferen.

Om 2 uur zijn we in het park, we drinken koffie/thee en eten (op de schommelstoelen die in de zon staan) een …soort van… lunch en besluiten dan om nog naar het Visitor’s centre te rijden, waar we een film bekijken over het ontstaan van Crater Lake.

Crater Lake ligt in een caldera, een vulkanisch basin, dat ongeveer 7.700 jaar geleden ontstond toen de 3.660 meter hoge Mount Mazama instortte als gevolg van een vulkanische uitbarsting. Lavastromen sloten de bodem van de caldera af, en er volgde een lange periode van afkoeling. Regen en sneeuw vulden de caldera met diepblauw water. Het meer heeft een diameter van 8 kilometer, en wordt omringd door steile rotswanden die tot 600 meter boven de oppervlakte van het water uitsteken. Gemiddeld is het meer 457 meter diep. Op één punt bereikt het meer een diepte van 589 meter, en het is daarmee het diepste meer in de Verenigde Staten en het op zes na diepste meer ter wereld. Er zijn geen beken of rivieren die in het meer uitkomen, wel sneeuwt het erg veel in dit gebied (zo'n 1.350 centimeter per jaar). Het water dat uit het meer verdampt wordt dan ook voornamelijk door sneeuw aangevuld. Hierdoor is Crater Lake een van de meest heldere meren ter wereld, en het heeft een prachtige, opvallend diepblauwe kleur. Tijdens de zeer lange winter zijn veel wegen in het park niet begaanbaar, de beste maanden om hier een bezoek te brengen zijn juli, augustus en september. Wat dus, helaas voor ons, betekent dat we we niet helemaal rondom het meer kunnen rijden, omdat er een gedeelte nog afgesloten is vanwege de sneeuw. Sneeuw die op sommige plekken waar we langs rijden nog wel een meter hoog is.

Na de film rijden we toch nog even door naar het rim village waar we bij Sinnot Memorial overlook al vast een glimp opvangen van dit prachtige diep, diep blauwe meer.

The cutest chipmunk..

Als we proberen een selfie te maken biedt een ‘random dude’ aan dat voor ons te doen.

Fotomodelletje in de dop!

We spotten nog een ree op de weg terug naar Mazama village, waar onze cabin voor de komende 2 nachten staat.

Als we zijn ngecheckt en de koffers naar binnen hebben gesleept, doen we nog een wasje, want dat moet tenslotte ook gebeuren.

Waar zo’n kofferrekje al niet goed voor is ;)

We eten bij het enige restaurant wat hier is, het Annie Spring entrance restaurant, en daar worden we blij verrast. Benny heeft chicken strips met friet en Anja rijstpilav met tilapiafilêt en cowlslaw en beide is werkelijk overheerlijk. De porties zijn ook dusdanig dat beide borden schoon leeg gaan. Er is zelfs nog ruimte voor een dessert. We delen de Chocolate Caldera, een chocolade lavacakeje, met whipped cream en chocoladesaus.... Té lekker weer!

En, tegen de verwachting in, werkt het internet hier als een tierelier, dus werken we de website meteen bij. We hebben geen tv, dus het zal vroeg stil zijn in Cabin C1.....