Na het ontbijt, wat we lekker buiten in de zon op het terras opeten, gaan we opnieuw richting The Pacific Ocean. We rijden van Red Bluff naar Fort Bragg. Het is ongeveer 200mi, maar de weg slingert omhoog en omlaag en we kunnen op veel stukken maar 20/25mph rijden. We stoppen een paar x om de benen te strekken en van de zon te genieten...het is al weer lekker warm...en 1x om te tanken.

Als we aan de weg merken dat we dichterbij de kust komen (minder bochten en alleen nog maar naar beneden) gaan we er helemaal voor zitten. Niets is zo mooi als uit de bergen komen en dan ineens na een bocht het zicht hebben op de Pacific. De zon die dan op het water schitterd. Awesome! Hahaha, niets is minder waar, al voor we bij de laatste bocht zijn komt de mist (June Gloom) vanuit zee opzetten en zelfs als we bijna naast de oceaan rijden is die amper te zien.

We checken in bij Het B.W Vista Manor Lodge en hebben een kamer met Ocean view...

....tenminste als het helder weer is. Hahaha, we hebben nog net zicht op de Pudding Creek Trestle. De spoorbrug is gebouwd tussen 1915 en 1916 en werd gebruik om boomstammen over te vervoeren. Nu is het alleen nog een loopbrug over Pudding Creek.

Fort Bragg staat bekend om zijn Glass Beach en daar willen we, ondanks de mist, toch wel even naar toe. Lopen is geen optie (ons hotel ligt aan de 101 en geen sidewalks) dus we nemen de auto naar het strand.

June Gloom Pacific

Tatatadaaahhhhh!!

In de vroege 20e eeuw gooiden de bewoners van Fort Bragg hun huishoudelijk afval over de klif boven wat nu Glass Beach heet. Ze ontdeden zich van glas, apparaten en zelfs auto's. Het land was op dat moment in handen van de Union Lumber Company en de lokale bevolking noemde de plaats The Dumps (de stortplaatsen). Soms werden er vuren aangestoken om de afvalberg te verkleinen.

In 1967 sloten de North Coast Water Quality Board en het stadsbestuur het gebied. Door de jaren heen heeft men meermalen getracht het terrein op te ruimen. In de decennia na 1967 reinigden de beukende golven het strand. Het weggegooide glas verweerde tot kleine, gladde, gekleurde snuisterijen die het strand tot op heden bedekken.

Heel bijzonder...

We lopen nog een stuk langs The Ocean...

...en dan, als we op wat rotsen klimmen voor een beter uitzicht, spotten we een paar seals (zeehonden)

Nog eentje van de Pacific....jammer dat jullie de golven niet horen en de zeelucht niet ruiken,,,

We eten in Noyo Bay bij Cap'n Flints, waar we een tafeltje aan het water krijgen. Fish & Chips voor Benny en Squid & Chips voor Anja. De porties zijn on-Amerikaans dus is er ruimte voor een toetje, cheese-cake voor Benny en een werkelijk overheerlijke chocolate-mint pudding voor Anja.

Terug in het hotel, werken we...met uitzicht op de June Gloom...de website bij en kijken we nog wat tv.

Morgen naar San Francisco!!!

Oh ennehhhh, mochten jullie je afvragen of we onze zakken vol met van die gekleurde steentjes hebben?? Nee dus, overal langs het strand wordt gevraagd dit niet te doen, er komen geen nieuwe steentjes bij en het strand wordt ondertussen wel leeggeroofd. Zelfs vlakbij de parkeerplaats staat nog een emmer waar je steentjes in kunt achterlaten met de vraag of je echt niet vergeten bent je zakken leeg te maken op het strand. Wij hebben dus netjes alles achtergelaten, al kunnen we dat van veel andere mensen die we tegen kwamen niet echt zeggen....